สนามของสี

สนามของสี เป็นงานศึกษาสมมติที่เริ่มจากการสังเกตกระดาษในชีวิตประจำวัน ชิ้นงานไม่ได้เสนอคำตอบตายตัว แต่เปิดพื้นที่ให้สังเกตรูปทรงด้วยเวลาของตนเอง

เส้นและระนาบสีสร้างจังหวะการอ่านโดยไม่ต้องใช้ตัวอักษร ช่องว่างระหว่างรูปทรงสำคัญเท่ากับส่วนที่มีสี ลองไล่สายตาจากซ้ายไปขวา แล้วกลับทิศอีกครั้งเพื่อพบลำดับที่ต่างออกไป

เมื่อมองอีกครั้ง สิ่งที่คุ้นเคยอาจกลายเป็นคำถามใหม่ เราสามารถอ่านชิ้นงานนี้ร่วมกับงานอื่นในคอลเลกชัน โดยเปรียบเทียบช่องว่าง น้ำหนัก และจังหวะของพื้นผิว